مادر(4)

وقتی که آفتاب با طلوع خود سینه ی سپیده را شکافت و با برق نیزه های طلایی خود دشت ودمن را روشن ساخت.دیو شب رنگ باخت.سر در گریبان مرا قبت خویش فرو بردم و دنیایی از مهر و عطو فت مادر دیدم.

مادر ای نیک گفتار،ای خوش کردار،ای آموزگار و ای خویشتن دار مرگت مباد.

اهوازـــکمپلو

70/9/26

/ 0 نظر / 5 بازدید